Krzyż został ustanowiony ustawą z dnia 17 maja 1989 r z inicjatywy kombatantów, którzy w związku z obchodami 50 rocznicy wybuchu II wojny światowej oraz 45 rocznicy bitew stoczonych przez Polskie Siły Zbrojne na zachodnim froncie wojennym, w marcu 1989 r. wnieśli pod obrady Sejmu PRL, projekt ustawy o ustanowieniu KCzB PSZ na Zachodzie.
9 czerwca 1989 r. Rada Państwa podjęła uchwałę w sprawie szczegółowego trybu przedstawiania wniosków o nadanie Krzyża oraz sposobu jego noszenia, ustalając jednocześnie wzór wniosków.
Organami uprawnionymi do wnioskowania o Krzyż byli MON, MSZ i ZBoWiD. W kolejnych latach z wnioskiem mogły występować także organizacje kombatantów Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie powstałe po upadku komunizmu. W przypadku osób zamieszkałych za granicą – z wnioskiem do Ministerstwa Spraw Zagranicznych występowały konsulaty i ambasady RP. Ostateczną decyzję o nadaniu odznaczenia podejmował Prezydent RP.
Odznaczenie nadawano w latach 1989 – 1999, również pośmiertnie. Wśród osób odznaczonych znaleźli się kombatanci różnych rodzajów sił zbrojnych, w tym piechoty, lotnictwa i marynarki Polskich Sił Zbrojnych, zamieszkali w Polsce i poza jej granicami. Zgodnie z ustawą Krzyżem uhonorowano także, również pośmiertnie, obywateli innych państw, którzy w czasie II wojny światowej walczyli pod dowództwem polskim. Najliczniejszą grupę odznaczonych stanowili Australijczycy, ale otrzymali go m.in. także obywatele czescy, duńscy czy norwescy.
Projektantem odznaki był rzeźbiarz i medalier Edward Gorol (1930-2003), a odznaki i listewki wykonała Mennica Państwowa.
Do dnia 25 września 1989 r. do Kancelarii Prezydenta Mennica Państwowa przekazała 500 pierwszych egzemplarzy elementów
Ogółem nadano 18 033 Krzyże
Nadawanie w poszczególnych latach:
| Od 19.07.1989 | 1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 |
| 41 | 8753 | 2141 | 1700 | 1018 | 751 | 1583 | 731 | 264 | 627 | 424 |
Krzyż Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie był jedynym powojennym, polskim odznaczeniem państwowym nadawanym za służbę na tzw. „drugim froncie” europejskim u boku wojsk alianckich w latach 1939-1945.
Nadawanie Krzyża zakończono w dniu 8 maja 1999 r. na mocy ustawy z dnia 16 października 1992 r.
Zgodnie z ustawą z 17 maja 1989 r. „Odznaką Krzyża jest stylizowany Krzyż maltański o wymiarach 42 mm srebrzony oksydowany, na stronie licowej Krzyża w części środkowej umieszczony jest orzeł Sił Zbrojnych na Zachodzie, na odwrotnej stronie znajduje się napis „Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie 1939-1945”. Krzyż nosi się na wstążce o szerokości 42 mm z pionowym paskiem biało-amarantowym szerokości 12 mm pośrodku i pionowymi paskami niebieskim, czarnym i zielonym szerokości 5 mm po obu stronach paska środkowego.
Na wstążce Krzyża mogą być noszone poprzeczne klamry wykonane z metalu szerokości 5 mm z nazwami bitew, w których odznaczony brał udział: Narwik, Lagarde, Maiche-St. Hippolyte, Bitwa o Anglię, Tobruk, Monte Cassino, Ankona, Falaise-Chambois, Axel, Arnhem, Breda, Bolonia, Wilhelmshaven, Działania Bojowe Lotnictwa, Bitwy i Konwoje Morskie”.
Opracowano w AP na podstawie materiałów źródłowych, Archiwum Prezydenta RP, sygn. 1101/7