Czego szukasz, przyjacielu?

1944 r. – Jugosławia – partyzantka; 10.1944 r. – Włochy, San Basilio – [2 Korpus] 5 Kresowa Dywizja Piechoty, 4 Pułk Pancerny „Skorpion” – Ankona, Bolonia

polskie: Krzyż Partyzancki (64-87-01, 01.1987 r.), Medal Zwycięstwa i Wolności (166-73-185, 02.1974 r.); brytyjskie: Italy Star (1945 r.)

Członek ZBOWiD od 08.1971 r.W-29867. Leg. Komb. Nr 0027534 wyd. 07.02.1984 r. przez ZW Warszawa. Zaliczone okresy kombatanckie: ruch oporu – 06.1944-09.1944 r., PSZ na Zachodzie – 10.1944-05.1945 r. – łącznie 1 rok. W listopadzie 1942 r. ujęty przez żandarmerię w Warszawie i wywieziony do Austrii. Obóz budowy autostrady Wiedeń-Rzym. Ucieka w marcu 1944 r. i przez Triest dostaje się do Jugosławii- oddziału partyzanckiego „Istria” mjr. Doleżala. W maju 1944 r. rozkazem Gen. Tito wcielony do 13 Dywizji Górsko-Pomorskiej 2 Batalionu kpt. Rumińskiego, gdzie walczy o wyzwolenie Jugosławii. W boju o miasto Dreżnica zostaje ranny 04.09.1944 r. i samolotem wywieziony do szpitala w Kairze. Po wyleczeniu wcielony do 5 Kresowej Dywizji [Piechoty] „Żubry” gen. Grucy w San Basilio we Włoszech. W składzie 4 Pułku Panc[ernego] „Skorpion” pod dowództwem kpt. Karpińskiego walczy na szlaku Ankona-Bolonia jako zastępca dowódcy czołgu – radiooperator. Stopień kaprala podchorążego otrzymał w październiku 1945 r. we Włoszech. 15.12.1945 r. przeniesiony do Anglii. Napisy na klamrach: tylko Bolonia!

Kolekcja Krzyża Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, Archiwum Kancelarii Prezydenta RP