Czego szukasz, przyjacielu?

01.04.1942 r. wstąpił do Armii Polskiej w ZSRR do 22 pp – strzelec – 1943 r. – Brygada Podhalańska 1 Kompania, szkoła podoficerska – st. strzelec, 1944 r. mianowany do kpr – dca drużyny. 01.05.1945 r. mianowany do plut. – z-ca dowódcy plutonu strzelców. 06.09.1947 r. zdemobilizowany i powrócił do Polski. [Polskie Siły Zbrojne w ZSRR, 1 Dywizja Pancerna]

polskie: Krzyż Walecznych z okuciem – legit. nr 1307 z dnia 10.06.1945 r.

Ludwik Bąk po wojnie obronnej 1939 r. został wywieziony do ZSRR i tam w kwietniu 1942 r. zgłosił się do Armii Polskiej. Został wcielony do 22 pp. W 1943 r. przeniesiony do Brygady Podhalańskiej i skierowany do szkoły podoficerskiej, którą ukończył w stopniu kaprala, po czym mianowany dowódcą drużyny strzeleckiej. Brał udział w walkach we Francji, gdzie w dniu 02.09.1944 r. został ranny. Drugi raz był ranny w Holandii. Za walki te został awansowany do stopnia plutonowego i mianowany zastępcą dowódcy plutonu strzelców. W roku 1947 w czerwcu awansowano go do stopnia sierżanta. Zarząd Wojewódzki ZBOWiD we Wrocławiu wydał zaświadczenie nr 159704 z dnia 10.05.1976 r., zaliczając służby WP na Zachodzie – 3 lata i 5 miesięcy.

Kolekcja Krzyża Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, Archiwum Kancelarii Prezydenta RP